Berusaha Menjadi Sukses

Sukses saat hidup, saat mati, dan saat dihidupkan kembali.


Arsip di kategori ‘ Renungan Pribadi ’

Selalu minta maaf, tapi jangan mau memaafkan

by Sigit Wahyu on July 13, 2010. • Kategori: @Lakonku, Renungan Pribadi

Mau tidak mau, suka tidak suka, kita tidak bisa lepas dari kebutuhan untuk berhubungan dengan orang lain. Dan dalam melakukan interaksi ada saja hal yang membuat kita sakit hati, tidak senang, tidak nyaman ato sejenisnya. Dan yang parah, sepertinya malah kita yang sering membuat orang lain tidak nyaman. Minta maaf? boleh, dan itu memang perlu. Kalo harus memaafkan… nggak usah la yau :D [More]

Hanya ada 1 pilihan dalam hidup ini

by Sigit Wahyu on July 7, 2010. • Kategori: Renungan Pribadi

Terkadang kita beranggapan ada banyak pilihan dalam hidup. Ingin kaya ato miskin. Ingin pandai atau bodoh, itu adalah sebuah pilihan. Tentu saja apapun pilihan kita ada konsekuensi yang akan kita jalani. Misalnya kita memilih untuk menjadi orang kaya, maka konsekuensi logisnya kita harus giat bekerja cari duit. Demikian pula kalo kita ingin pinter, ingin ganteng, cantik dll.  Tapi benarkah kita mempunyai pilihan dalam hidup ini? [More]

Aja sampek ditumpaki motor

by Sigit Wahyu on November 20, 2008. • Kategori: Advertising, Renungan Pribadi

Kanggone manungsa, nefsu iku nduweni peranan sing penting. Kita kudu ngereh nefsu iki minangka dadi tunggangan marek maring allah sahinnga tumeka. Aja sampe suwalike malah di tunggangi nefsu. Ati, roh lan rasa dipaeka, dikunjara, dipeksa nuruti nefsu. Marek maring allah yen tanpa nunggang nefsu, bakal kangelan. Isa isa ngibadah 3000 tahun nembe isa tumeka. Nanging yen isa nunggangi nefsune, sak tutup ajale dhewe-dhewe isa tumeka kanthi slamet.

[More]

Kasih ibu sepanjang jalan

by Sigit Wahyu on November 2, 2008. • Kategori: Renungan Pribadi

Jasa IbuSabtu sore 1 November 2008 aku perjalanan pulang ke kediri. Seperti biasa aku naik bis jurusan surabaya turun di kertosono, dan ganti bis jurusan tulung agung. Nah, di bis tulung agung inilah ditampakkan lagi pemandangan yang lama nggak aku lihat. Kondektur bisa perempuan. Dulu sih sering banget lihat antara blitar - malang. Waktu lihat ibu-ibu bekerja jadi kondektur, nggak pasti perasaan apa yang dateng. Kadang biasa saja, kadang seneng melihat seorang ibu berjuang untuk keluarganya.

Nah perasaan yang didatangkan waktu itu adalah perasaan haru. Sang ibu (kondektur) seperti belum terbiasa menangani pekerjaannya. Beliau hanya diam berjalan pelan di sekitar penumpang sekiranya ada yang belum bayar. Awalnya aku kira beliaunya masih sibuk dan belum niat narik karcis untuk penumpang. Tapi hampir sampe kediri aku belum juga diminta bayar karcis. Nah, mulai itu aku sadar kalo ibu itu hanya diam dan berjalan disepanjang bis. Ya, beliau pasti menguat-nguatkan diri untuk keluarganya. Walah… kumat penyakit lawas, rasane luh iki ndrodos ra bisa dibendung. Pikiranku jadi ingat kemana mana. [More]

Bidadariku, serahkan saja cintamu kepadanya

by Sigit Wahyu on October 30, 2008. • Kategori: @Lakonku, Renungan Pribadi

Terus terang wae, antarane wong wadon kabeh sing dak kenal pancen sampyan sing paling ayu. Sampyan sing bisa nggawe aku ngguyu, uga bisa nggawe cemburu. Nadyan kabeh kanca padha ngadohi, rasane wis cukup yen sampyan gelem cedhak neng sandingku. Ora bakal dak selak’i, bungah susahe ati iki kaya-kaya sampyan sing nguwasani.

Namun, sepertinya aku harus rela kau serahkan cintamu kepadanya. [More]

Tulang rusuk itu kini menjadi tulang punggung

by Sigit Wahyu on October 22, 2008. • Kategori: Renungan Pribadi

Kita pasti sering mendengar, bahkan mungkin juga mengucupkannya, bahwa pasangan kita adalah dari tulang rusuk yang hilang. La apa buktinya? Gimana kalo yang punya istri sampe lebih dari satu? Apa rusuk yang hilang juga banyak? hehe, yang ini aku nggak tau. Tidak usah dibuktikan. Kita tinggal percaya apa-apa yang disampaikan allah dan rosulnya. Ada cuplikan dalil yang menerangkan bahwa wanita diciptakan dari tulang rusuk.: [More]

Antara tanggung jawab dan fasilitas - pemimpin

by Sigit Wahyu on October 21, 2008. • Kategori: Cerita Teladan, Renungan Pribadi

Alhamdulillah, sekarang madiun udah mulai tenang. Lho kok? emang akhir-akhir ini ada kerusuhan? Ya tentu saja bukan itu. Maklum, para calon walikota begitu gencar kampanyenya. Semua pada pingin mengambil simpati masyarakat. Mulai memberi perhatian, sumbangan, hiburan dan banyak lagi cara untuk ngabisin uang. Uang mungkin bukan masalah bagi beliau-beliau. Dan lagi sapa sih yang nggak mau jadi walikota. Jabatan yang dipenuhi dengan berbagai fasilitas, kemudahan, dan penghormatan. [More]

Allah mencatat dan menyaksikan segala kejadian

by Sigit Wahyu on September 17, 2008. • Kategori: Renungan Pribadi

*** Lebih susah menjaga kehormatan saat kita sendirian ***
Begitulah ungkapan yang singkat dan tepat untuk kita semua. Banyak dari kita yang terbiasa berbuat baik dan menghindari segala sesuatu yang dilarang saat sedang bersama orang lain. Bahkan kita bisa menjalankan yang sunnah dan menjauhi yang mubah seoalah-olah sudah jadi kebiasaan.

Tapi bagaimana saat kita sendiri? masih bisa menjaga semua itu? Ya.. berbahagialah bagi kita yang memang bisa mempertahankan kebiasaan baik saat sendiri. Bagi yang belum, berarti masih diberi ladang amal untuk berjuang memperbaiki diri :) Misalnya, didepan umum saat makan/minum kita berusaha keras untuk mencari tempat duduk, masuk masjid mulai kaki kanan. Mulai segala sesuatu dengan bismillah. Selayaknya kita berusaha mempertahankan hal itu meskipun dalam keadaan sendirian. [More]

Kidung Rumeksa Ing Wengi - Kidung Sunan Kalijaga

by Sigit Wahyu on August 20, 2008. • Kategori: Renungan Pribadi

Ana kidung rumekso ing wengi
Teguh hayu luputa ing lara
luputa bilahi kabeh
jim setan datan purun
paneluhan tan ana wani
niwah panggawe ala
gunaning wong luput
geni atemahan tirta
maling adoh tan ana ngarah ing mami
guna duduk pan sirno

[More]

Pitutur Para Pinisepuh

by Sigit Wahyu on June 16, 2008. • Kategori: Mutiara Hikmah, Renungan Pribadi

Kitå manungså iki ora kênå tansah ngantu-antu têkané wêktu kang bêcík, jêr wêktu kang bêcík iku sêjatiné kudu kitå dhéwé sing gawé. Kitå kudu tansah élíng yèn sabarang tingkah lan tandúk kitå ing dinå kang siji iku nggåwå kêputusan tumrap dinå sijiné. Déné dinå kang pungkasan iku kang mutúsaké sakabèhíng wêktu lan dinå-dinå kang wis kapungkúr. Mulå sadurungé kitå tumapak marang dinå pungkasaning uríp, dipådhå biså nglungguhi marang jêjêríng uríp manungså.